Selecteer een pagina
Weekdier

Weekdier

En toen was het ineens december… Elk jaar weer komen alle maanden natuurlijk weer langs, dus ook december. Ik weet niet hoe het kan, maar elk jaar is het weer raak. Hoezeer ik me ook voorneem om het niet te laten gebeuren. Toch gebeurde het dit jaar ook weer: 

Op 29 november is er nog niks aan de hand. Het is een gewone dag, met gewone dingen, een gewone maand met normale werk- en schoolzaken. Maar dan, alsof mijn lichaam het al weet, 1 december: BAM! Nostalgie strikes in. Ineens word ik een weekdier. Nu ben ik van nature al best wel een week mens, maar dit is toch wel weer een tikkie erger. De lichtjes, de kaarsjes, de sterren, de kerstbomen, alles is mooier, fijner en gezelliger. Mijn zintuigen staan op maximale sterkte. Misschien heeft het er ook mee te maken dat mijn lieve dochter op 1e kerstdag geboren is. Dit alles maakt het contrast extra groot voor mij. 

Aangezien ik veel thuis werk staat de radio altijd wel aan. Ook hier worden mijn zintuigen maximaal gevoed met nare berichten uit de wereld. Klimaatverandering, oorlog, ruzie, rampen. Het is allemaal erg verdrietig.

Deze ingrediënten maken mij een gewillig slachtoffer voor goede doelen. En alsof ze dat weten, word ik die laatste weken van het jaar vaker gebeld of ik mijn bijdrage niet iets wil verhogen. Tja, en in deze tijd van jaar, als ik rondloop als een weekdier, lukt het mij lastig om “nee” te zeggen. Natuurlijk zou ik ook nee kunnen zeggen, maar ergens wil ik gewoon graag helpen en bijdragen waar het kan.

Richting het einde van de maand komt kerst er ook aan.
Kerstavond staat bij ons altijd in het teken van de sentimentele Kerstspecial van All You Need Is Love. Heerlijke liefdesverhalen van mensen die uit het verre buitenland naar Nederland komen voor hun liefje. Natuurlijk denk ik ook altijd aan de bevalling tijdens kerstnacht van mijn lieve Jannah. Kerst is voor ons extra speciaal daardoor.

Tja, maakt mij dit, met deze zintuigen en nostalgie, een zacht ei? Ik denk het wel. Vind ik dat erg? Nee, absoluut niet. Ik ben er graag voor mijn medemens, en natuurlijk vele anderen met mij. En toch wil ik oproepen om tijdens je kerstinkopen, als je in de lange rij bij de kassa staat, even extra stil te staan bij het contrast in onze wereld. Check een keer extra je winkelwagentje, er is vast iets wat je niet echt nodig hebt. Leg het terug en doneer dat bedrag! Alle beetjes helpen. Maar vooral, houd het gevoel van saamhorigheid en liefdadigheid vast het nieuwe jaar in.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *